Wedstrijd wie tekent de leukste, mooiste, origineelste Rembrandt schelp. Inleveren kan van 12 t/m 19 december. Op 21 december wordt de winnaar bekend gemaakt in Galerie Lemaire. De winnaar ontvangt een origineel exemplaar van de Rembrandt schelp.
Inleveren kan per post naar galerie Lemaire, Reguliersgracht 80, 1017 LV Amsterdam of per e-mail info@gallery-lemaire.com
De jury bestaat uit: Babet van Lier, Danielle de Boo en Marina Lemaire

De Rembrandtschelp (Conus marmoreus)

In ondiep water in Zuidoost-Azië en de Pacific leeft de Conus marmoreus, een vleesetend roofdier dat met zijn cocktail van gifstoffen zeer gevaarlijk is voor andere zeedieren, ook van zijn eigen soort. Het patroon bestaat uit geometrisch zwarte figuren op een witte achtergrond. Soms is de achtergrond eerder blauwig, geel of rozig (dan zijn ze afkomstig uit New Caledonia) of rood-achtig (uit Isle of Pines, New Caledonia)

Rembrandt etste in 1650 zijn enige stilleven: ‘De Schelp’, naar voorbeeld van een Conus marmoreus uit zijn eigen schelpenverzameling, die nog steeds te zien is in Het Rembrandthuis.

Curieus is dat Rembrandt een fout maakte in zijn ets. Zoals hij wist, is het bij de etstechniek zaak in spiegelbeeld te werken. Daarom schreef hij zijn handtekening ook in spiegelschrift. Maar de schelp etste hij zoals hij hem voor zich zag: de spiraal is rechtsom gewonden, zoals alle schelpen rechtsom of dextraal gewonden zijn (op één soort na). Na het afdrukken van de ets lijkt de Conus-schelp nu linksom of sinistraal gewonden.
Dat is vreemd, omdat schilders in de 17de eeuw de natuur zo precies mogelijk op hun doek probeerden over te krijgen.
Onderzoek naar ‘De Schelp’ van Rembrandt heeft het aannemelijk gemaakt dat hij zich niet bewust was van de uniforme draairichting van de windingen: vermoedelijk achtte hij de draairichting niet relevant. De mogelijkheid dat Rembrandt in bezit was van een uitzonderlijk genetisch exemplaar van de Conus marmoreus, die per ongeluk linksgewonden was, is verworpen. Hoewel het wel zou verklaren waarom hij juist dit exemplaar koos voor zijn enige stilleven, is in zijn Kunst Caemer nooit een dergelijke unieke schelp aangetroffen